Bijna-gescheiden stiefmoeder krijgt alles

Een vader scheidde in 2008 van zijn eerste vrouw, de moeder van zijn kinderen. In 2013 hertrouwde hij met zijn tweede vrouw. De verhoudingen binnen het samengestelde gezin waren sterk verstoord gedurende de relatie met zijn tweede vrouw. De relatie tussen de echtgenoten was turbulent; uiteindelijk wilde de man scheiden.

De situatie

Vader is in 2022 overleden toen de echtscheiding nog niet was afgerond: de financiële afwikkeling was wel gedaan, maar de inschrijving bij de burgerlijke stand nog niet. Zijn kinderen menen dat zij de enig erfgenamen zijn. Zij beroepen zich op het testament van vader dat hij maakte kort na de scheiding van hun moeder. Dit testament bevat een aantal bepalingen over de verkrijging door de kinderen die moesten voorkomen dat zijn erfenis bij zijn ex-vrouw terecht zou komen. Er staat niet expliciet in het testament wie hij tot erfgenaam benoemt, maar volgens de kinderen moet het testament zo worden uitgelegd dat het vaders bedoeling was dat alleen zijn kinderen zouden erven, en niet zijn (bijna ex-)vrouw.

Het besluit

De Rechtbank geeft de stiefmoeder gelijk in haar verweer: omdat vader in het testament geen erfgenamen benoemde, heeft hij overgelaten aan de wet wie zijn erfgenamen zijn. Aangezien de stiefmoeder officieel nog de echtgenote was, geldt de wettelijke verdeling. Als vader dat had willen voorkomen, had hij een testament kunnen maken. 

Ook de omstandigheden maken dit niet anders. Deze zijn in de ogen van de kinderen uitzonderlijk, maar volgens de Rechtbank is het niet uitzonderlijk dat een echtgenoot komt te overlijden tijdens een (vergevorderde) echtscheidingsprocedure. Het ongewone overlijden van vader en verklaringen van familie en vrienden die stellen dat vader dacht dat zijn (bijna ex-)vrouw niet meer zou erven maken dat niet anders. De nog vrij jonge stiefmoeder krijgt via de wettelijke verdeling de hele nalatenschap; de kinderen krijgen een vordering op haar.