Erfgoed moet levend worden gehouden

Nalaten hoeft niet altijd in de vorm van geld. Gerard Meijer (80) laat zijn levenswerk de Vriendschap na aan het Zuiderzeemuseum. Zo weet hij zeker dat het in goede handen blijft.

Gerard woont in de Markerhaven van het Zuiderzeemuseumde op de Vriendschap, een Wilnisse aak uit 1897. Hij vertelt enthousiast over hoe hij het schip in 1971 vond op een vuilnisbelt. Samen met zijn vrouw Maartje, een voormalig wedstrijdzeilster, restaureerde hij het schip helemaal naar oude staat. 

Varen met de aak voelde zo goed dat Gerard en Maartje in 1990 besloten hun bestaan aan wal in te ruilen voor een leven op het water. ‘We zijn overal geweest, van de Oostzee tot Parijs’, zegt Gerard. ‘Af en toe voeren we ook vracht, want daar is de Vriendschap voor gemaakt. Zo brachten we eens een lading aardappelstroop van Groningen naar Gouda, voor de stroopwafels.’

Loslaten

Op de vraag hoe ze in de museumhaven terecht zijn gekomen, vertelt Gerard dat dat eigenlijk bij toeval was. ‘Toen we ooit bij Enkhuizen lagen, riep iemand vanaf een museumkotter of we niet in de museumhaven wilden komen. Dat hebben we gedaan en uiteindelijk zijn we nooit meer weggegaan.’ Zo kreeg het schippersechtpaar met de Vriendschap een vaste plek. En langzaam ontstond het idee om het schip na te laten aan het museum.

‘Ik wilde het schip graag aan het museum geven. Dat was ook de wens van mijn vrouw,’ zegt Gerard, zichtbaar geëmotioneerd. ‘Maartje overleed vijf jaar geleden, en ik ben ook de jongste niet meer. Op een gegeven moment moet je het loslaten.’ 

‘De Vriendschap is eigenlijk een minimuseum, en dat moet zo blijven. Hier, in de museumhaven is het schip in goede handen, met de zorg en het onderhoud dat het verdient. Het erfgoed moet levend worden gehouden, daarin hebben het Zuiderzeemuseum en ik elkaar gevonden.’