Help mee de verborgen verhalen van het stallenplein op te sporen

Op het stallenplein van Paleis Het Loo klonk ooit het geluid van kletterende hoeven en het gehamer van de hoefsmid. Het stallenplein heeft de sfeer van de 20ste eeuw; de tijd van koningin Wilhelmina en haar man prins Hendrik. De opdracht tot de bouw van de stallen wordt aan het begin van de 20ste eeuw gegeven door Wilhelmina. De stallen bestaan uit koetshuizen, wasplaatsen (midden, linker en rechter wasplaats), linker en rechter stallen en paviljoens. De paviljoens werden lange tijd bewoond. Voor die tijd waren het moderne gebouwen: voorzien van centrale verwarming, gas, water, elektriciteit en telefoon.

Een plek van geschiedenis

Wat betekende deze plek voor mensen? Hoe was het om te werken en wonen op het stallenplein en wat kwam er allemaal kijken bij de verzorging van de 88 paarden? Hoe zorgen we dat deze persoonlijke verhalen bewaard blijven? Door gesprekken te voeren met mensen die nog herinneringen hebben aan het stallenplein, kunnen verhalen verteld worden die anders met de tijd verloren zouden gaan. Met hulp van schenkingen kunnen deze interviews afgenomen worden.

Waardevolle nalatenschap

Het vastleggen van persoonlijke verhalen en ervaringen uit het verleden wordt ook wel ‘oral history’ ofwel mondelinge geschiedenis genoemd. Hierbij gaat het niet om de grote historische gebeurtenissen, maar juist ook om de dagelijkse momenten. Deze verhalen vormen een waardevolle nalatenschap. Ze verbinden generaties met elkaar en laten ons op een nieuwe manier kijken naar de geschiedenis.

Zo was in de jaren ‘50 een medewerker verantwoordelijk voor het handmatig plukken van onkruid op de bassecour. Elk jaar ontmoette hij als blijk van dank koningin Wilhelmina voor een kopje thee op de bassecour. Hij kreeg zelfs een handgebreide sjaal van de koningin.

Wonen en werken op het stallenplein

Wie werkten en woonden er dan op het stallenplein? Over het stallenplein weet tuinadviseur Willem Zieleman het volgende: ‘Vroeger woonden in het stallencomplex mensen die vooral te maken hadden met de stallen en de paarden. In het linkerhoekpaviljoen was later de woning van een medewerker technische dienst. Die moest overal natuurlijk snel bij zijn, dus dat was een handige locatie om te wonen. Later – toen de auto niet meer weg te denken was – woonde ook de chauffeur boven de prins Hendrik garage. Inmiddels is de garage een grand café.’

Dankzij schenkingen en bijdragen kunnen we een vollediger beeld krijgen van het leven op en rond Paleis Het Loo. www.paleishetloo.nl