Gera Janssen: ‘Neem de regie in eigen hand’

Op een dag werd Gera gebeld door Elise, een vrouw van midden dertig. Zij klonk gespannen en wist niet waar ze moet beginnen. Al pratende blijkt dat haar ex-man Walter, een jonge man van begin dertig, plotseling is overleden. Hij was een fanatiek mountainbiker en is tijdens het uitoefenen van zijn hobby dusdanig hard gevallen, dat hij het niet heeft overleefd. Elise en Walter zijn goed uit elkaar gegaan, maar hadden onderling niet veel contact meer. Wel kwam Walter hun 4-jarige dochter Julia, over wie Elise alleen het gezag heeft, bij haar thuis bezoeken. Ook nam hij Julia mee op uitjes.

Wie neemt het voortouw?

Als Elise door de ouders van haar ex op de hoogte wordt gesteld van diens overlijden, blijkt dat die al de nodige stappen hebben ondernomen. Walter had vader Theo en moeder Mia gemachtigd voor zijn bankrekening. Daarmee hebben zij de kosten voor de uitvaart betaald. Tijdens de uitvaart hoort Elise ook dat Theo en Mia in het huis van Walter op zoek zijn geweest naar een foto voor de rouwkaart. Ze hebben daarbij ook andere foto’s mee naar huis hebben genomen, om daarvan in hun thuis een fotogalerij te maken. Als zij eraan toe zijn, willen zij ook verder in het huis gaan kijken naar spullen die hen dierbaar zijn en uitzoeken hoe het precies zit met de koopwoning van Walter, vertellen zij Elise.

Onduidelijk

Het is na de begrafenis als Elise Gera vol vragen belt. Want hadden Theo en Mia dit wel mogen doen? En horen de opbrengsten van de verkoop van de woning van Walter straks niet ten goede aan hun dochter Julia te komen? Moet Elise hier niet ook wat over te zeggen hebben? Walter heeft helaas geen testament achtergelaten, dus niemand weet wat hij precies voor ogen had en wat er na zijn overlijden zou moeten gebeuren. In ieder geval staat wel vast dat de minderjarige Julia na zijn overlijden automatisch erfgenaam is geworden en dat Elise, als moeder met het gezag, op moet treden als haar wettelijk vertegenwoordiger. Zij heeft namens Julia de erfenis van Walter dan ook beneficiair aanvaard.

Welke vervolgstappen?

‘Toen ben ik ingevlogen’, aldus Gera. Als een soort ‘regisseur’ bepaalt zij vervolgens samen met Elisa welke stappen moeten worden gezet. Allereerst moet contact op worden genomen met Theo en Mia. Omdat Elise dit moeilijk vindt, neemt Gera deze taak op zich. ‘Ik heb ze gebeld en daarbij moeten zeggen: jullie zijn niet bevoegd. Dat viel rauw op hun dak’, zo vertelt Gera.

Na een paar dagen beseffen Theo en Mia zich echter dat zij pas op de plaats moeten maken. Zij willen ook het beste voor hun kleindochter, die zij regelmatig zagen als Walter met haar op visite kwam. Bij die houding speelt ook het advies dat Gera aan Elise heeft gegeven een grote rol: ga respectvol met hen om. Zij zijn hun zoon verloren en als zij heel erg gehecht zijn aan die foto’s, gun ze die dan. Het is belangrijk mee te gaan in hun rouwproces; zo drukt Gera Elise op haar hart.

Samen om tafel

Dit alles leidt ertoe dat Elise een maand na de uitvaart met haar voormalige schoonouders om tafel zit. Gera is daar niet bij, maar heeft voorafgaand de kaders op een rij gezet met daarbinnen alle stappen die moeten worden ondernomen. Afgesproken wordt dat Elise deze stappen uitvoert en Theo en Mia op de hoogte houdt. Elise regelt vervolgens de verkoop van het huis van Walter. Het grootste deel van de opbrengst wordt op een rekening voor Julia gezet, zodat zij dit later kan gebruiken voor bijvoorbeeld een studie of huis. Ook Walters ouders krijgen een deel. Daarnaast krijgen zij ook de spullen die zij graag van hun enig kind wilden behouden.

Een testament maakt het makkelijker

Deze casus is dus tot een bevredigend einde gekomen, maar het had heel veel stress gescheeld als Walter wél een testament had opgesteld. In haar praktijk ziet Gera echter weinig jongere mensen dit doen; minder dan 5 % is jonger dan vijftig. Hardop denkend zegt zij dat het mooi zou zijn als dat wettelijk wel verplicht zou worden. In deze casus had de scheiding van Elise en Walter een goed moment kunnen zijn om in het ouderschapsplan voor Julia zaken vast te leggen in geval het overlijden van een van haar ouders. Of al op het moment dat Julia net geboren was. Denk daarbij aan het voornemen van de ouders om in een testament regelingen te treffen voor Julia en om een overlijdensrisicoverzekering af te sluiten voor haar verzorging – en dat dan ook daadwerkelijk te doen.

‘Het blijft natuurlijk aan de mensen zelf om iets vast te leggen. Niets vastleggen, is ook een keuze., zegt Gera. Ze  adviseert haar cliënten in ieder geval “van de wieg tot aan het graf”. Waarbij voor haar een heel belangrijk uitgangspunt is: ‘Neem de regie in eigen hand.’