Twee geliefden op één kussen, daar slaapt het geld tussen

Hij heeft de naam en wij hebben het geld!

“De betekenis van geld in de familie waarin je bent opgegroeid en verschil in afkomst kunnen een bepalende rol spelen in je relatie en zelfs tot een scheiding leiden.

Clemens en Veronique waren 16 jaar geleden stapelverliefd. Clemens komt uit een familie met landgoederen en een dubbele achternaam. Maar zijn moeder is onterfd en deelt dus niet dat bezit. Dit speelt in zijn familie altijd een rol. Er is nooit genoeg geld en er heerst een sfeer van wantrouwen, want ‘zelfs op je eigen familie kun je niet bouwen’. Veronique komt uit een slagersgeslacht: vanaf de oorspronkelijk de marktkraam van haar grootvader is de zaak door haar vader ontwikkeld tot een slagersketen. ‘Het geld klotst tegen de plinten’, zegt ze zelf. De familie heeft een huis aan de Côte d’Azur en ze maken de mooiste reisjes, Bali, weekendje New York – haar familie geniet volop.

Onder druk van de vader van Clemens zijn ze in gemeenschap van goederen getrouwd. Zijn schoonvader op zijn beurt droomde altijd van status en zei op de bruiloft: ‘hij heeft de naam en wij hebben het geld!’. 

Het paar kreeg een tweeling. Ook de meisjes groeiden op in weelde. Clemens startte een eigen bedrijf in recycling. Dat ging allemaal goed, tot hij een keer de salarissen niet kon uitbetalen en geld leende van de broer van Veronique. Zijn zwager leeft vooral een luxeleven aan de Côte d’Azur. Hij heeft Clemens twee keer honderdduizend euro geleend. Clemens heeft gevraagd dit geheim te houden. 

Het bleef sappelen in het bedrijf. Ook Veronique heeft in de loop der tijd drie ton in de zaak gestopt, maar desondanks dreigt er een faillissement. Nu zijn er grote problemen tussen hen twee, want zij is achter de leningen van haar broer gekomen. Ze is vooral boos vanwege het geheimhouden hiervan. In haar woede zegt zij: ‘Prima, als je failliet gaat, dan word je toch huisman?’ Hij is daar woedend over en voelt zich vernederd, zoals zijn familie omgekeerd altijd neerkijkt op het ‘nieuwe geld’.

Veronique woont nu met de meisjes in het grote huis in het Gooi en Clemens alleen in een appartement in Amsterdam. Zij voelt zich bedrogen, vindt dat hij geprofiteerd heeft en wil scheiden. Hij vindt: ‘scheiden doe je niet, familie blijft bij elkaar en het moet opgelost, vooral voor de tweeling’. 

De sessies gingen over hun beider achtergronden: wat zou er van hun relatie overblijven als dat geld geen rol zou spelen? Betrouwbaarheid, goede ouders zijn voor de tweeling, liefde voor elkaar, bij elkaar welkom zijn. Deze insteek heeft veel lucht gegeven en de woede laten verdampen. 

Clemens voelde zich niet alleen door zijn vrouw uit huis gezet, maar ook bedonderd door zijn zwager. Die had gezegd: ‘ik leen het niet, maar geef het je’ en eist nu zijn geld terug. Na een aantal gesprekken met het paar en hun familieleden, kreeg Clemens ook de erkenning dat hij in Veroniques familie warmte en veel liefde vertegenwoordigde. Zo kreeg Clemens ook een plek in haar familie terug. Na voorzichtige toenadering is het paar weer bij elkaar gaan wonen en hebben zij de financiën uitbesteed. In zijn familie kreeg Veronique waardering voor haar veerkracht. Zijn ouders genieten weer volop van hun kleindochters.

Dit familieverhaal laat zien dat het intergenerationele effect doorwerkt in gekozen relaties en dus problemen kan veroorzaken. De onterving van Clemens’ moeder speelde een enorme rol in deze relatiecrisis. Geld was vies en een middel om elkaar klein te krijgen. Hij profiteerde wel van de grote gebaren en de reisjes en cadeaus en hielp mensen in nood ermee, maar in zijn hart keek hij op Veroniques afkomst neer…”